AMED — Jiyana ku em di nav de, kuçeyên bi beton xemilandî, ekranên dîjîtal û leza gihîştina cihekî, carinan rastiya me ya herî bingehîn didin ji bîr kirin.
- Têgihên sed salan û leza cîhana nûjen rê li ber biyanîbûna mirov vedikin.
- Ev gotin manîfestoyeke felsefî ye ku cihê mirov li gerdûnê û berpirsiyariyan xêz dike.
- Însanbûn, ji pênaseya biyolojîk wêdetir helwesteke exlaqî û giyanî ye.
Biyanîbûna li Cîhana Nûjen
Jiyana ku em di nav de, kuçeyên bi beton xemilandî, ekranên dîjîtal û leza gihîştina cihekî, carinan rastiya me ya herî bingehîn didin ji bîr kirin. Têgihên sed salan, leza ku cîhana nûjen li me ferz dike û pêla bîrbûnê ya kesane, rê li ber wê yekê vedike ku mirov bi xwe re bibe biyanî. Lê belê em çiqasî dûr jî bikevin, dengekî ji kûrahiya me tê, carinan bi bûyereke bi êş, carinan bi kenekî germ û carinan jî bi êşeke wijdanê ya ku di kûr de diêşîne, wê rastiya herî bingehîn tîne bîra me: Bîr neke tu însanî! Ev gotina kûr û bi bandor ne tenê bîranînek e; di heman demê de MANÎFESTOyeke felsefî ye ku cihê mirov li gerdûnê, berpirsiyarî û sînorên wî/wê xêz dike.
Windakirina Nirxên Mirovahiyê di Serdema Teknolojiyê de
Îro mirovahî di tu serdemek dî de bi qasî vê serdemê ne xwediyê zanîn, teknolojî û rehetiyê ye. Lê belê bi rengekî îronîk, em di serdemekê re derbas dibin ku nirxên mirovahiyê herî zêde têne xera kirin, tenêbûn û biyanîbûn digihîje lûtkeya herî bilind. Mirov dest pê kir ku bibe parçeyek ji wan makîneyên ku wî bi xwe çêkirine, ji wan sîstematîkên ku wî ava kiriye û ji wan çêkirinên xeyalî yên ku wî afirandine. Tiştê herî mezin ku me di vê pêvajoyê de ji bîr kir, ev e ku em bîneweriyek in ku dikarin xeletiyan bikin, êşê bikişînin, ji dil hez bikin, dilovaniyê bikin û di dawiyê de mehkeme mirinê ne.
Pêşeroja Bûyeran
Axaftina me ya bêdeng a di hundurê me de tam di vê nuqteyê de dikeve dewrê: Bîr neke tu însanî! Yanî bisekine, nefesekê bistîne û bîr bîne ku tu kî yî. Ne tu xwediyê hêzeke bêdawî yî û ne jî tiştekî bêhest î. Hêza te ya herî mezin û di heman demê de xala te ya herî qels, ew e ku tu mirov î. Însanbûn, ji pênaseya biyolojîk wêdetir helwesteke exlaqî û giyanî ye.
Çavkanî: Çandname