Optîmîst, ango kesê ku her dem li aliyê erênî û baş ê jiyanê dinêre, mirovekî taybet e. Ew ne yê ku çavên xwe li ser pirsgirêkan digire û bêhêvî dibe, belê yê ku di nav her dijwariyê de ronahiyekê dibîne û bawer dike ku tiştên baş dê werin.
Optîmîstî ne tenê xewnek an jî xeyalek e; ew şêweyekî jiyanê ye. Kesê optîmîst dema ku têkçûnekê dibîne, dibêje: “Ev ezmûnek e, ez ê ji wê fêr bibim.” Dema ku rê digire, dibêje: “Dê rêyek din hebe.” Ev nêrîn jî hêza wî diguherîne: ew zêdetir digere, zêdetir hewl dide û pir caran jî bi rastî digihîje armancên xwe.
Feydeyên optîmîstiyê gelek in. Lêkolînên psîkolojiyê nîşan didin ku kesên optîmîst bi gelemperî saxlemtir in, stresê baştir birêve dibin û têkiliyên wan bi mirovên din re xurtir in. Ew di kar û jiyanê de jî serkeftîtir xuya dikin, ji ber ku baweriya wan a bi serkeftinê wan dike ku xebatê bidomînin.
Çavkanî: Çandname