” Di sala 434 (mîladî 1043)an de Sultan Tuxrul Beg, ji nav zilamên xwe di bin fermandariya du emîrên xwe de, artêşeka ji 10000 siwariyan pêkhatî şand aliyên Diyarbekir; wî welatî jî wek mîrektî da wan.
Ev du emîrên ku ji mezinên Tirkan dihatin hesibandin û navê yekî Buxa, yê din jî Nasixlî bû, êrîşê welat kirin û talan kirin û ajotin ser Meyaferqîn. Li ser vê deriyên bajêr hatin girtin û di navbera herdu aliyan de demekê dirêj xeber çûn û hatin. 50000 zêr ji wan re pêşniyaz kirin û xwestin ku bi şûn de vegerin lê wan qebûl nekir.
Paşî şevekê herdukan jî mey vexwarin û serxweş bûn û di navbera wan de munaqeşeyekê mezin derket û dest bi dijmînan kirin. Paşî qirên kirin û hev dan ber kêran. Herdu jî mirin. Emîr Nesruddewle gava vî bihîst, ji bo rewşa wan hîn bibe bi dizî zilamek şand. Gava ew zilam rewşa wan hîn bû û vegeriya hat xeber da Emîr, wî jî leşkerên xwe civand û êrîşê wan kir, malên wan talan kir, gelek ji wan kuşt û hinek ji wan jî êsîr girt û hemî tiştên destê wan de wek xenîmet bi xwe re anî.
Çavkanî: Çandname