Demokrasî, azadî û misogeriya hiqûqî ne ew nirx in ku desthilatdar xêra xwe diyarî civakan bikin. Ev; encama rêxistinkirin û avakirina civakê bixwe ye ku desthilatdariyê neçar dike qadê jê re veke û hêzê pê re parve bike.
Siyaset giraniya xwe tev diparêze. Pêvajoyên wisa ewqas tevlîhev ên ku xwe nespêrin afirîneriyeke mezin û hostatiya siyasî, zehmet e ku bi îstiqrar bimeşin. Bi giştî dema ku krîz û kaosa herêmê û îhtimala pevçûnan li her qadê tê ber çavan, diyar e ku ev pêvajo çiqasî hişyariyeke mezin dixwaze.
Ev pêvajoya ku her kes li gorî xwe wateyê didê û şîrove dike, hîn jî tê nîqaşkirin. Ji ber ku aliyên wê yên nezelal û nediyar pir in, bi mafdarî nîqaşa wê jî germ e. Eniya netewperestên rastgir ya li Tirkiyeyê bi rengekî şîrove dike, eniya muhafezekar ên netewperest bi rengekî din. Netewperestên Kurd cuda, eniya çep jî cuda şîrove dikin. Ev rewş helbet rasterast bi karektera pêvajoyê re eleqedar e. Ev geşedana ku jê re “pêvajo” tê gotin, ji çareserkirina pirsgirêka bingehîn zêdetir, guherandina rêbaz û amûrên çareseriyê armanc dike. Şûna rêbaz û amûrên pevçûna çekdarî, siyaset û hiqûqa demokratîk dike armanca sereke.
Çavkanî: ANF Kurmancî