Di navbera rûpelên dîrokê û tarîtiya mîtolojiyê de, navê Semîra (Semîramîs) dibiriqe ku weke yek ji kesayetên herî balkêş, bihêz û nemir yên cîhana kevnar tê nasîn. Semîramîs, dahênerê “Baxçeyên Hilawistî” wekî sembolek mezin ya hêzê, endezyarek bênimûne, darêjera şaristaniyekê bû ku sînorên împaratoriyan derbas kir û navê xwe di dilê Çiyayên Zagros û perestgeha dîroka Mezopotamyayê de neqişand.
Çîroka Semira her gav sînorê di navbera xiyal û rastiya dîrokî de derbas kiriye. Di vegotinên folklorî û dîroka Yewnanî ya klasîk de (bi taybetî di nivîsên Diodorus’ê Sîcîlyayî de), Semîra wekî jinek xwedayî an jî ji dayikbûyî tê binavkirin ku ji hêla kevokan ve li çolê hatiye mezinkirin.
Lêbelê, ji perspektîfa dîroka hemdem, Semîra di çavkaniyên Asûrî (Aşûrî) de wekî hevjina padîşahek mezin (ya Serdema Zêrîn a Împaratoriya Asûr de) xuya dike ku piştî mirina hevserê xwe bi navûdengek bêhempa wekî mijara hêzê hikum kir. Navê wê, ku ji kokên Semîtîk û Kenanî tê, di destpêkê de bi Xwedawenda Şer û Evînê (Înana) ve girêdayî bû, ku ev yek jî pîroziyek taybetî dida statuya wê.
Çavkanî: Rojnews Kurmancî