AMED — Kî: Mirovên ku di dawiyê de zewacê dikin; Çi: Rêbazên jiyanê yên li ser hevparî, hevjîn û zarok; Li ku: Di nav xaniyên Kurdistanê; Çima: Ji bo xurtkirina têkiliyên malbatî û çêkirina zewacê ya saxlem; Çawa: Bi şîrove, pêşniyarên pratîkî û hêsan, û bi hêsanî li ser cîhê taybet a her du alî.
- Di zewacê de her du alî divê cîhê xwe yê taybet hebin, da ku têkiliyê bêdeng bibe.
- Jin û mêr ne wekhev in, lê hewce ne ku egoyekê li ser xwe bixin; pêşbaziyê nekin.
- Ji bo zewaca saxlem, her du alî divê xwe sinordar bikin, wek keştiyekê ku du kes li serê xwe rêwîtiyê dikin.
Rêbazên Sernivîsê ya Zewacê
Piştî zewacê, malbata bingehîn di hevjînê de dibe û zarokên xwe di bin rêberiya du alîyan de perwerde dikin. Yek ji bingehên sereke, ku her du kes cîhê xwe yê taybet hebin, ev e ku li ser şexsiyeta xwe xebitînin û ne li ser hevparê xwe. Di heman demê de, li ser şîroveya jin û mêr, divê li ser hevparî û hêsanî bifikirin, ne li ser egoyekê an jî li ser pêşbaziyê. Ev rêbaz, ne tenê li ser xweşbûnê, lê her weha li ser perwerdeya zarokan dikeve ser rê.
Mêjû û Pêşeroja Hevparî
Di dîrokê de, zewacê wek keştiyekê tê dîtin ku du kes bi hev re di avê de dikin. Heke her du alî xwe sinordar bikin, keştiya wan dê bi hêvî û ewle bibe. Lê belê, heke yek ji alîyan bêguman be ku li ser xwe bidomîne, ev keşti dikare bi xetere reş bibe. Ji bo pêşketina zewacê, pêdivî ye ku li ser şîroveya civakî, perwerdeya zewacî, û şîroveya psikolojîkê xebatên zêde bibe. Pêşniyarên pratîkî, wek çêkirina demek taybet ji bo hevpar, şopandina şîroveya du alî, û hêsan kirina peywendiyên komunikasyonê, dikarin alîkariya mezin bide.
Çavkanî: Çandname