Antep’te Sevda Karaca ile işçi evlerini ziyaret ediyoruz. Kadınlar bir tarafta, erkekler bir tarafta, çocuklar ortada kendi hallerinde. Sohbet derin. Memleket gündeminin hemen her başlığı masada.
- Antep’in işçi semtlerinden Eyüpsultan Mahallesi’nde bir işçi ailesinin evindeyiz…
- Kadınlar bir tarafta, erkekler bir tarafta, çocuklar ortada kendi hallerinde. So…
- Kadınlar mahallede giderek büyüyen uyuşturucu sorununu anlatıyor: “Mahalleler uy…
Detaylar ve Resmi Açıklamalar
Antep’in işçi semtlerinden Eyüpsultan Mahallesi’nde bir işçi ailesinin evindeyiz. Amcalar, yeğenler, kardeşler, yengeler, çocuklar karşılıyor bizi. Erkeklerin hepsi Başpınar işçisi, kadınlardan biri temizlik işçisi. Emek Partisi Gaziantep Milletvekili Sevda Karaca ve Emek Partisi yöneticilerinin katıldığı ev ziyaretinde işçi evinin salonundan mutfağına kadar her yer insanla dolu.
Kadınlar bir tarafta, erkekler bir tarafta, çocuklar ortada kendi hallerinde. Sohbet derin. Memleket gündeminin hemen her başlığı masada: Fon vurgunları, savaşlar, çözüm süreci, Başpınar’ın durumu, emekçi mahallelerinde eğitimin hali, öğretmen ve personel eksikliği, çocukların geleceği… Yoksulluk başlıca konu, yoksullaştıranlar da.
Kadınlar mahallede giderek büyüyen uyuşturucu sorununu anlatıyor: “Mahalleler uyuşturucu bataklığına sürüklenmiş, parklara çıkılamaz durumda. Bu pisliği satanlar da içenler de mahallede kollarını sallaya sallaya geziniyorlar.”
Bir erkek işçi söze giriyor: “Mahallede bakkalın bile bildiğini bu devletin kolluk güçleri bilmiyorlar mı? Biz görüyoruz, Başpınar’da eylem olunca ilk polis geliyor, sonra da Sevda Karaca. Polisin işi Başpınar’da eylem yapan işçileri durdurmak mı, yoksa mahalleleri uyuşturucudan kurtarmak mı?”
Karaca, işçinin sorusunu iktidarın hangi meseleye ne kadar önem verdiği üzerinden yanıtlıyor: “Bir mahallede çocukların uyuşturucunun pençesine düşmesi ailelerin en büyük korkularından biri. Kadınlar akşam çocuklarını parka gönderemiyor, gençler kendi mahallesinde güvende hissetmiyor. Bunları önlemek devletin görevi. Ama işçi hakkını aramak için sokağa çıktığında polis hemen karşısında bitiyor. Demek ki mesele devletin neyi görüp neyi görmediği kadar, neye öncelik verdiği. Memleketin dört bir yanında ‘Ailem Güvende’ operasyonları adı altında yüzlerce insanı gözaltına aldılar. Peki, aileleri gerçekten güvende tutmak için mahallelerde ne yapılıyor? Çocukları uyuşturucudan korumak, okullarda öğretmen ve personel açığını kapatmak, gençlere insanca yaşayacakları bir gelecek sağlamak için ne yapılıyor? Bir yandan gerçek sorunlar büyüyor, öte yandan insanlara sürekli yeni korkular gösteriliyor. Çünkü yoksullukla, güvencesizlikle, geleceksizlikle boğuşan insanların bir de birbirinden korkması, sesini çıkaramaması isteniyor. Oysa çocuklarımızın geleceğini korumak, yalnızca ailelerin sırtına yüklenemez. Bu ülkenin kaynakları var; mesele o kaynakların kime harcandığı, kimin hayatını korumak için kullanıldığı.”
Sohbet fon vurgunlarına, memleketteki ekonomik ve siyasi çürümeye geliyor. İşçilerden biri öfkesini dile getiriyor: “Düzenin kokuşmuşluğu dayanılmaz duruma gelmiş. İşçi arkadaşlarla konuşuyoruz, bir tepki var ama hesap soran yok.”
Başka bir işçi onun sözünü tamamlıyor: “Şurada bir gün faturamızı ödemezsek gelip bizden hesap soran, ceza veren devlet, onlardan neden hesap soramıyor?”
Karaca, işçilerin günlük hayatında karşılaştığı adaletsizlikle büyük ekonomik skandallar arasındaki bağı kuruyor: “İşçinin borcu varsa kapısına dayanıyorlar. Elektrik, su faturası gecikse ceza geliyor. Kirasını ödeyemese ev sahibi kapıya dayanıyor. Çocuğunun okul masrafını karşılayamayan anne baba her gün yeni bir hesap yapıyor. İşçi, kendi kazandığı parayla geçinemediği için sürekli hesap vermek zorunda bırakılıyor. Ama memleketin kaynakları el değiştirirken, insanların birikimleri buharlaşırken, büyük paralar belli çevrelerin elinde toplanırken aynı hesap sorma iradesini göremiyoruz. Çünkü işçinin karşısına dikilen kurallar, zenginlerin karşısında aynı biçimde işlemiyor. İşçinin hesabı her kuruşuna kadar sorulurken büyüklerin hesabının sorulmaması tesadüf mü? Öfkenin olması önemli ama öfkenin tek başına kalması yetmiyor. İşçiler yan yana gelip bu düzenin nasıl işlediğini, kimin ne kazandığını, kendilerinden neyin alındığını konuşup ortak bir söz ve mücadele kuramadığında, herkes kendi derdiyle baş başa kalıyor. Bu düzenin değişmesi için hesap soracak gücün de örgütlenmesi gerekiyor.”
Gelişmeler ve Beklentiler
Gelişmeler kamuoyu ile paylaşılmaya devam edecek.
Kaynak: Evrensel