Libya’yı 15 yıldır yabancı güçlerin çıkar rekabeti, farklı grupların güç mücadelesi, kabile ve aile kavgalarıyla paçavraya çevirenler kozlarını yeniden paylaşıyor.
Libya’yı devlet olmaktan çıkaran aktörler, dillerindeki ‘Tek Libya’ sloganına rağmen ülkenin iki hükümet, iki meclis ve iki ordu şeklinde bölünmesinin sorumluluğunu taşıyor. Libya’nın başına örülen çorap, özünde devletin bütün kurumlarıyla yok edilmesi, işlevsiz bırakılması ya da belli grupların çıkar aracına dönüştürülmesinden başka bir şey değildi.
Batı yakasında Mısrata-Trablus-Zaviye hattındaki güçleri destekleyen Türkiye’nin 2019’daki askeri müdahalesi bu bölünmeyi bitirmek yerine Sirte hattında kalıcı hale getirdi. Ankara’nın 2011’de önce “NATO’nun Libya’da ne işi var” diye çıkışan, 24 saat sonra Muammer Kaddafi’yi satan meşhur ‘U’ dönüşünün arkasında ABD’nin dayatması ve Fransa’nın rol çalan kışkırtması vardı. ABD ülkenin doğusunu kontrol eden Libya Ulusal Ordusu Komutanı ve eski CIA aparatı Halife Hafter’in 2019’da başkent Trablus’u düşürmek üzere başlattığı hamleyi, Rusya’nın NATO’yu güneyden çevreleme planının bir parçası olarak görüyordu. O yüzden Türkiye’nin askeri müdahalesi Amerikan çıkarlarıyla tutarlıydı. Fakat Libya’daki bölünmüşlük ve istikrarsızlık küresel enerji arzındaki daralmaları artırıyor.
Kaynak: Evrensel.net