Devlet, Kürt sorununu güvenlik politikalarıyla bölgenin coğrafyasını ve ekosistemini değiştirmekte, insanları yerinden yurdundan etmekte bir beis görmüyor. Art arda inşa edilen barajlar, yapay sınırları doğal sınırlara dönüştürüyor.
- Devlet, Kürt sorununu güvenlik politikalarıyla bölgenin coğrafyasını ve ekosiste…
- Kuzey Kürdistan ve Güney Kürdistan sınırında yer alan Rubozik (Ortasu) Deresi üz…
- Haritaya bakıldığında 6 barajın tek bir dere üzerinde yapıldığı görülüyor. Her b…
Detaylar ve Resmi Açıklamalar
Devlet, Kürt sorununu güvenlik politikalarıyla bölgenin coğrafyasını ve ekosistemini değiştirmekte, insanları yerinden yurdundan etmekte bir beis görmüyor. Art arda inşa edilen barajlar, yapay sınırları doğal sınırlara dönüştürüyor.
Kuzey Kürdistan ve Güney Kürdistan sınırında yer alan Rubozik (Ortasu) Deresi üzerinde, sadece 45-50 kilometrelik bir hatta 6 baraj var. Normalde barajlar, ekolojik dengeye zarar verdiği için yapılmamalı ya da Çevresel Etki Değerlendirmesinden sonra sulama, taşkın önleme ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla yapılmalıdır. Ancak bu 6 barajın işlevi biraz farklı. Devlet Su İşleri’nin (DSİ) 2007 yılı faaliyet raporuna göre bu barajların işlevi tamamen güvenlik. Bu, daha önce dünyada eşi benzeri görülmemiş bir kategori, yeni bir baraj biçimidir.
Haritaya bakıldığında 6 barajın tek bir dere üzerinde yapıldığı görülüyor. Her biri ayrı bir ihale, ayrı bir gövde ve ayrı bir göldür. Ancak vadide yaşayanlar için hepsi aynı hikayenin birer parçasıdır: Yolları kesilen, mera ve tarla kaybeden, heyelan ve sel korkusuyla kışa giren köyler…
Burada asıl sorulması gereken soru şudur: Türk devleti, Kürdistan’da barajı neden bu kadar sık bir güvenlik aracı olarak kullanıyor?
26 Ekim 2011’de Hürriyet gazetesinde çıkan bir haber, söz konusu 6 barajın neden inşa edildiğini açıkça ortaya koyuyordu. Haberde, barajların bölgedeki gerillaların ve sınır ticareti yapanların kullandığı mağaraları sular altında bırakarak “sorunu çözmek için” inşa edildiği vurgulanıyordu. Şirnex’in Qilaban (Uludere) ilçesinden Colemêrg’in (Hakkari) Çelê (Çukurca) ilçesine kadar uzanan ve sınırı oluşturan Aynatepe, Gürbül Dağı, Bezenik Dağı ile Düğün Dağı’nın derin vadileri stratejik noktalar barındırıyordu. Gerillaların geçiş güzergahları da bu vadilerden geçiyordu.
2008’de ihalesi yapılan ve DSİ’nin Irak ile İran sınırında “enerji depolama” amacıyla hazırladığı projede toplam 11 baraj yer aldı. Bunların 7’si Şirnex’te (Silopi, Şırnak, Uludere, Ballı, Kavşaktepe, Musatepe ve Çetintepe), 4’ü ise Colemêrg’te (Gölgeliyamaç, Çocuktepe, Beyyurdu ve Aslandağ) bulunuyordu.
Temmuz 2009’da basın tarafından ele geçirilen DSİ haritasına dayanan haberlerde, baraj göllerinin PKK’nin sığındığı yüzlerce mağarayı ve geçiş noktalarını sular altında bırakacağı, lojistik desteği keseceği, sızma ve kaçakçılığı önleyeceği yazılıyordu.
Bu barajların inşasının altında yatan temel gerekçe, bir mekan kontrolü stratejisi olarak belirlenmişti. Sınır hattındaki derin vadiler, PKK’nin lojistik ve barınma ağı için doğal koridorlar oluşturuyordu. Baraj göllerinin bu vadileri doldurması, fiziksel olarak geçiş güzergahlarını kapatırken bölgedeki askeri hareketliliği de kısıtlıyor.
Gelişmeler ve Beklentiler
Gelişmeler kamuoyu ile paylaşılmaya devam edecek.
Kaynak: ANF Türkçe