İSTANBUL — Türkiye ve Polonya arasındaki köklü dostluk bağları, Atatürk Kültür Merkezi’nde (AKM) düzenlenen ve iki ülke arasındaki kültürel iş birliğini bir kez daha gözler önüne seren görkemli bir klasik müzik konserine ev sahipliği yaptı. Bayan Marzena Diakun’un yönetimindeki konserde, 31 yaşındaki yetenekli piyanist Szymon Nehring solist olarak sahne alırken, program müzikseverler tarafından büyük bir ilgiyle takip edildi.
- 2009 yılındaki ‘Chopin 200 Yaşında’ dinletisinin ardından Polonya ile dostluk konserleri 2026 yılında AKM’de devam etti.
- Konseri yöneten Şef Marzena Diakun topluluğa hakimiyetiyle dikkat çekerken, 31 yaşındaki piyanist Szymon Nehring performansıyla göz doldurdu.
- Gecenin en anlamlı yönlerinden biri, yıllarca Ankara ve İstanbul orkestralarını yöneten Şef Tadeusz Strugala’ya adanmış olmasıydı.
- Jülide Yalçın’ın başkemancılığındaki İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO) içindeki uyum ve dinleyicinin konsere gösterdiği saygılı yaklaşım takdir topladı.
Köklü Dostluğun Müzikal Yansımaları: Boğaziçi’nden AKM’ye Uzanan Yolculuk
Geçen haftaki Polonya ile dostluk konserinin aslında uzak ve derin bir geçmişi bulunmaktadır. İki ülke arasındaki kültürel bağların en somut örneklerinden biri, ilk olarak 2009 yılında Boğaziçi Üniversitesi Albert Long Hall konserlerinde sunulan ‘Chopin 200 Yaşında’ başlıklı dinletiyle hayat bulmuştu. Yıllar sonra, 2026 yılında, geçen hafta yine benzer bir dostluk atmosferinde AKM’de bir araya gelindi. Salondaki bu buluşma, salonu dolduran sanatseverler tarafından tıpkı uzak bir aile ferdini karşılar gibi büyük bir mutluluk ve sıcaklıkla karşılandı. Bu anlamlı gecenin yönetimini üstlenen Bayan Marzena Diakun, topluluğa olan son derece hakim yapısıyla profesyonelliğini konuşturdu. Konserin solist koltuğunda ise piyanist Szymon Nehring adlı 31 yaşındaki harika bir piyanist yer aldı. Nehring, icrasıyla olduğu kadar konser sonunda Chopin ile yaptığı bis ile de izleyicileri büyüledi. Bu noktada dinleyicinin de olağanüstü bir olgunluk sergilediği, eserler arasında çıt çıkmadığı ve arada alkışlanmadığı görüldü. Bu durum, salondaki herkesin Chopin’e ve icra edilen müziğe duyduğu büyük saygının en açık göstergesi oldu. Ayrıca Jülide Yalçın’ın başkemancılığını üstlendiği İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası (İDSO) içindeki muazzam uyum da gecenin başarısını perçinleyen unsurlar arasında yer aldı. Ne var ki, gecenin akışında müzikal bir uyumsuzluk da yaşandı; ilk yarının bu hülyalı ve büyüleyici dinletisinden sonra, ikinci yarıda sahnelenen İngiliz besteci Elgar’ın “Enigma Çeşitlemeleri” eseri, ortamın havasına ve ilk yarının ruhuna pek uyum sağlayamadı.
Usta Şef Tadeusz Strugala’ya Vefa ve Polonya Müzik Mirası
Konserin şüphesiz en can alıcı ve duygusal yönü, yıllarca Ankara ve İstanbul orkestralarını yönetmiş olan değerli şef Tadeusz Strugala’ya (d. 1935) adanmış olmasıydı. Yıllar boyunca bu büyük ustanın her konserini hayranlıkla dinlemiş olan müzik otoriteleri, bu vefa örneğini büyük bir memnuniyetle karşıladı. Tarihsel kayıtlara bakıldığında, örneğin 12 Kasım 1997 tarihinde kaleme alınan bir yazıda şu değerlendirmelere yer verilmişti: Polonyalı şef Tadeusz Strugala kendi ülkesinin zengin müzik dağarcığını Türk sanatseverlere sunduğu kadar, Türkiye’nin kendi bestecilerine de geniş yer vermekteydi. Strugala, nice çağdaş Polonyalı bestecinin yapıtı kadar, çağdaş Türk yapıtlarının da ilk seslendirilmelerini başarıyla gerçekleştirmiştir. Strugala’nın geçmişte İDSO ile birlikte gerçekleştirdiği unutulmaz projelerden biri de Henryk Mikolaj Gorecki’nin (1933-2010) son yıllarda yeni müziğin en çok ses getiren yapıtı olan Üçüncü Senfonisi’ni seslendirmesiydi. 1976 yılında tamamlanan ve CD’si klasik müzik dünyasında uzun süre bestseller listelerinde kalan bu yapıtın bir diğer önemli başlığı da “Acılı Şarkılar Senfonisi” olarak bilinmektedir. Söz konusu yapıt, müzik sanatının yirminci yüzyıl sonunda vardığı olgun sentezi en mükemmel şekilde dile getirmektedir. Yirminci yüzyılın yalından karmaşığa tırmanan ve yine aynı şekilde yalına dönen anlatım sürecini en iyi biçimde örnekleyen bu eserler, iki ülke arasındaki sanat köprüsünün ne kadar sağlam temeller üzerine kurulduğunu kanıtlamaktadır.
Gelişmeler ve Beklentiler
Geçmişten günümüze uzanan bu köklü müzikal iş birliği, Türkiye ve Polonya arasındaki dostluğun sadece siyasi ve ekonomik düzeyde kalmadığını, aynı zamanda sanatın evrensel diliyle de pekiştiğini kanıtlamaktadır. Önümüzdeki dönemde iki ülke kültür kurumlarının benzer ortak projeleri artırarak sürdürmesi, genç kuşak müzisyenlerin bu zengin mirası devralması ve ortak konserlerin gelenekselleşerek devam etmesi beklenmektedir.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika