AMED — Meşîn, yek ji wan çalakiyên herî sade, xwezayî û di heman demê de herî bi bandor e ku mirov dikare ji bo laş û hişê xwe bike. Lê belê gava ku mirov dixwaze vê bike edet an tevgera rojane, pirsek bi lez tê holê: Gelo em sibê zû bimeşin, an jî li bendê bin heta ku êvar bibe û di nava tariya şevê an dema roava de bimeşin?
- Bersiva pirsê bi rîtma laşê we, şêwaza jiyanê û armancên we ve girêdayî ye.
- Meşa sibehê ji bo gelek kesan sembola destpêkeke nû û paqij e.
- Meşa êvarê ji bo qedandin û daxistina tansiyona rojê xwedî cewhereke cuda ye.
Bandorên Hilbijartina Demê li Ser Laş û Hiş
Bersiva vê pirsê ne tenê bi qasî “kîjan çêtir e” hêsan e; ew bi tevahî bi rîtma laşê we, şêwaza jiyanê û armancên we ve girêdayî ye. Her du dem jî xwedî avantaj û taybetmendiyên bêhempa ne ku bandorê li ser tenduristiya fizîkî û derûnî dikin. Werin em her du vebijarkan bi hûrgilî binirxînin da ku hûn biryara xwe ya rast bidin.
Taybetmendî û Zehmetiyên Meşa Sibehê
Meşa sibehê, ji bo gelek kesan sembola destpêkeke nû û paqij e. Gava ku mirov hê di tariya berbangê de an jî di nava ronahiya destpêkê de radibe û gavên xwe diavêje derve, hewayek cuda hembêz dike. Lê belê zehmetiya sibehê jî ew e ku di rojên sar an dema ku mirov pir westiyayî be de, ji nava nivînan rabûn û derketina derve bi rastî jî îradeyeke xurt dixwaze.
Cewher û Aliyên Neyînî yên Meşa Êvarê
Ji aliyê din ve, meşa êvarê xwedî cewhereke bi tevahî cuda ye. Ew ne ji bo destpêkekê, lê ji bo qedandin û daxistina tansiyona rojê ye. Aliyê neyînî yê êvarê jî ew e ku ger rewşên meşînê an mijûliyên rojane dirêj bibin, dibe ku mirov ji meşê sar bibe an jî hêza wê di xwe de nebîne.
Pêşeroja Bûyeran
Bi kurtasî, her du dem jî xwedî xelatên xwe yên taybet in. Ger armanca we ew e ku hûn rojê bi enerjiyeke xurt dest pê bikin, hişê xwe vekin û metabolîzma xwe bi xebitînin, wê demê sibeh bijartira herî baş e. Lê ger hûn dixwazin stresa rojê ji ser milê xwe bavêjin, laşê xwe rehet bikin û ji bo şevê xewek aram amade bikin, wê demê êvar rêya herî rast e. Her du jî ne n
Çavkanî: Çandname